ஜீவ நதியைப் பாராய்
135. (156) செஞ்சுருட்டி ரூபகதாளம்
பல்லவி
பாவம்
போக்கும் ஜீவநதியைப்
பாரீர், வந்து பாரீர்-பாரில்!
அனுபல்லவி
தீவினை தீர்க்கும் தேவமரியின்
திருரத்த மிந்த ஆறாம்,-பாரில்!
- பாவம்
சரணங்கள்
1. கல்வாரி மலைச்சிகர மீதுற்றுக்
கண்கள் ஐந்து திறந்தே;-அதோ!
மல்கிச் சிலுவை யடியில் விழுந்து
வழிந்தோடுது பாரீர்,-பாரில்! - பாவம்
2. பாவச்சுமையால் நொந்து சோர்ந்து
பதறி விழுந் தலறி-நிதம்
கூவியழுத அனந்தம் பேரிதில்
குளித்தே யுளங் களித்தார்,-பாரில்! - பாவம்
3. பத்தருளத்தி லிடைவிடாமல்
பாய்ந்து வளமீந்து-அதை
நித்தமும் பரிசுத்த குணத்தில்
நிலைநாட்டுது பாரீர்,-பாரில்! - பாவம்
4. ஒருதரம் இந்த நதியின் தீர்த்தம்
உண்டோர் ஜீவன் கண்டோர்,-தாகம்
அறுதி[1] யடைவர்;
வேறொருநதிக்
கலையார், தேடி யலையார்,-பாரில்! - பாவம்
5. நித்தியந்தனில் கலந்துறையுஞ் செந்
நீரார் நதியிதிலே-தங்கள்
வஸ்திரந் தோய்த்த சுத்தர் சபையில்
வாழ்ந்துகீதம் பாட,-பாவி - பாவம்
-
ஜி.சே. வேதநாயகம்
