தயை கூர் ஐயா என் ஸ்வாமீ

தயைகூர் ஐயா

156. (84) சங்கராபரணம்                                  ஆதி தாளம்

பல்லவி

            தயை கூர், ஐயா; என் ஸ்வாமீ, பாவி நான்,

            தயை கூர், ஐயா; நின்தாசன், ஏசையா;

            தயை கூர், ஐயா.

சரணங்கள்

1.         ஜெய மனுவேலன், நய அனுகூலன்,

            சீரா, தீரா, அதிகாரா, திருக்குமார,

            சேயர்கள் பணிவிடை மேவிய நேச வி

            லாச க்ருபாசன யேசு நரேந்திரா![1] - தயை

2.         வானத்திலிருந்து வந்து, ஞானத் துரு உவந்து,

            வளமை[2] கொண்டு, கிருபை விண்டு, குடில் கண்டு,

            மாடடை வீடதி னூடு புல் மேடையில்

            நீடின போதினி மோடியதாமோ? - தயை

3.         தந்தை பிதாவின் மைந்தன் மைந்தர் வடிவமாகி,

            தராதலமேவி[3] வா, பாவி' எனக் கூவி,

            சாங்கமதாய்[4] அருள் ஓங்கி, மகா பெரு

            ஈங்கிசையாய்[5] உயிர் நீங்கினதாலே நீ. - தயை

4.         தேவ ரட்சிப்பனைத்தும் பாவிகட்காய் விளைத்தும்,

            சிலுவையில் மாண்டும், துயர் பூண்டும், சிறை மீண்டும்

            ஜீவனோடதிபதி பராபரனார் வல

            பாரிசமே அர சாளும் இந் நேரம் நீ - தயை

- வே. சாஸ்திரியார்

---

[1] அரசனே

[2] மேன்மை

[3] பூமியிடம் வந்து

[4] முழுவதும்

[5] உபத்திரவமுள்ளதாய்