364.
“ஆனந்தமே
பரமானந்தமே”
என்ற மெட்டு.
பல்லவி
பொன்னேசு
தம்புரான்
நன்னேச இரட்சகன்
என்னை நேசித்துதன் சீவன் விட்டார்.
சரணங்கள்
1. சொர்க்கச் சிங்காசனம் சொந்தப் பிதாமடி
தூதரின் சேவையும் நீத்தெனக்காய்
ஏழையைப் போலவர் மேதினி யில்சீவித்
தேழையென் சாபத்தை ஏற்றுக் கொண்டார் - பொன்
2. அன்னையைப் போலவும் அன்புள்ள இரட்சகன்
கள்ளனைப் போலவே எண்ணப்பட்டார்,
உள்ள முருகுது நெஞ்ச முடையுது
கண்ணீர் சொரியுதென் அண்ண லுக்காய் - பொன்
3. சங்கட சாகரந் தன்னிற் சாடி யற்ப
சாதுவை இரட்சிக்கும் நேச னிதோ!
அத்தனே யணைத்து அன்பா யெடுத்துவும்
சித்தஞ் செய்யும் பிள்ளை யாக்கிடுமே - பொன்
4. பாவந் நிரம்பிய தானமதில் வல்ல
தேவ கிருபையும் பெருகிற்றே
ஆச்சரியமே மகா பாவியில் பாவிநான்
அன்பின் சொரூபியின் இராச்சியத்திலாம் - பொன்
5. பூலோக மாயையில் பேராவல் மேற்கொண்டு
காலம் வீணாய்க் கழி யாதபடி,
சாலோக இராச்சியத்தின் சொர்ணக் கிரீடத்தில்
வாஞ்சை கொள்ள ஏவும் பொன்னேசுவே - பொன்
6. பாவம் செய்யாதெனைக் காபந்து செய்திடத்
தேவ சுதனிடம் கையளித்தேன்
இராப்பகல் நீரென்னைப் பாவத்தி னின்றுக
னாவிலும் காத்திடும் தேவரீரே - பொன்
7. தேவ புத்ரன் கோடாகோடித் தூதர் சூழ
மேகங்கள் மேலவர் வேகமதாய்,
வந்திடுங் காலத்தில் அன்பாயணைத்து என்
சங்கடந் தீர்த்திடும் துங்கவனே. - பொன்
No comments:
Post a Comment